تو را یک سخن بگویم:

این مردمان به "نفاق" خوش دل می شوند

و به "راستی" غمگین می شوند!

او را گفتم: مرد بزرگی و در عصر یگانه ای!

خوش دل شد و دست من گرفت و گفت: مشتاق تو بودم ، و مقصر بودم!

و پارسال با او راستی گفتم ، خصم من شد و دشمن شد.

عجب نیست این؟!

با مردمان با نفاق می باید زیست ، تا در میان ایشان ، با ایشان خوش باشی!

راستی آغاز کردی؟؟

به کوه و بیابان باید رفت!

شمس تبریزی